رفتار و اخلاق شغلی

بنام خدا

 آنچه که امروز بنام رفتار اخلاقی و وجدان شغلی و کاری (Occupational Ethics) در جامعه ما شناخته و از آن یاد می شود و باید در همه شؤونات حرفه ای و کاری افراد و شرکت ها فراگیر باشد، سالهای زیادی است که در بسیاری از کشورهای پیشرفته، در جوامع صنعتی، کشاورزی و حتی برخی از رشته های دانشگاهی مانند پزشکی و برخی شاخه های وابسته به آن و... به صورت کاملاً نهادینه و باورمند در آمده است (گفتنی است که در پیشینه فرهنگ و تمدن ایران زمین نسبت به کشورهای دیگر، همکاری درست و کار با کیفیت و خداپسندانه در جایگاه برتر بوده است). در همه کشورها در زمینه پزشکی، در پایان دوره تحصیلی، دانش آموختگان آن رشته ها در این زمینه سوگند یاد کرده که از اصول اخلاقی و رفتار حرفه ای مربوط به کار و پیشه خود پیروی نمایند. در بسیاری از کشورها نیز دیده می شود که برای برخی از شاخه های کاری و تحصیلی هم آیین نامه های اخلاقی حرفه ای به میان آمده است که برای نمونه FIDIC (فدراسیون بین المللی مهندسان مشاور) نیز یک منشور در برگیرنده آیین اخلاق حرفه ای برای اعضای حرفه مهندسی فراهم نموده که همه اعضا به اصول نوشته شده در آن متعهدانه باور دارند و این اصول در رفتار آنها بنیادین می باشد. این اصول عبارت است از:

  • مسؤولیت در برابر اجتماع و حرفه
  • شایستگی
  • درستکاری
  • بی طرفی
  • انصاف با دیگران


در زیر هر یک از این اصول برخی موارد آمده است مانند:

 

  • همواره آبرو و دوام و اعتبار حرفه (کار و پیشه خود) را نگاه دارد.
  • از ارایه خدماتی که شایستگی و صلاحیت انجام آنرا ندارد، خودداری نماید.
  • نه با بی احتیاطی و نه از روی عمد کاری نکند که آسیبی به اعتبار و کسب و کار دیگران بزند.
  • به طور مستقیم یا غیر مستقیم تلاش نکند که جای مهندس مشاور دیگری را که برای کار خاصی انتخاب شده را بگیرد- و در ادامه موارد اخلاقی دیگر... .